Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Το PSI, η επερχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδος και ο τελικός σκοπός στα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών




Κεφάλαιο 21
Δεν θα χρειαστεί πολύ ανάλυση – μη καταναλώσω τον χρόνο σας. 
Τα Πρωτόκολλα τα γνωρίζετε. Είναι αρκετά συμπυκνωμένα. Κάθε πρόταση μπορεί να αναφέρεται σε ένα γεγονός που να διαρκεί για χρόνια ή σε μια αλλαγή που να  ήταν αδιανόητη.
Στο κεφάλαιο 20 γίνεται η ανάλυση του ”Οικονομικού προγράμματος”. Αμέσως μετά στο κεφάλαιο 21 περιγράφει τι θα συμβεί όταν ”παιχθεί η
κωμωδία”.

Μεταφέρουμε ακριβώς...
το κείμενο (κεφάλαιο 21, και επιλογές από παραγράφους 3, 4 ,5 και 6 – σελίδες 186-187) και όπου απαιτείται θα δώσουμε τις εξηγήσεις:
Όταν όμως παιχθή η κωμωδία ευρίσκοντο ενώπιον παθητικού και μάλιστα παθητικού βαρυτάτου. (360 δις ας πούμε για την Ελλάδα)
Δια να πληρωθούν οι τόκοι πρέπει να καταφύγωσιν εις νέα δάνεια, άτινα δεν απορροφούν αλλά μόνον αυξάνουν τα πρώτα χρέη. (π.χ.)
…..
Έρχεται κατόπιν ο καιρός των πληρωμών αίτινες ελαττώνουσι μόνον την πληρωμήν τόκων, και δεν καλύπτουσι τα δάνεια… (αυτό το έχετε εμπεδώσει φαντάζομαι..ότι δηλαδή τα νέα δάνεια είναι για να πληρωθούν οι τόκοι και όχι το αρχικό κεφάλαιο, το οποίο είναι 130 δις)
(συνέχεια της ανωτέρω πρότασης) …και αίτινες επί πλέον, δεν εκτελούνται άνευ συγκαταθέσεως των δανειστών. (ούπς! δηλαδή για να αποπληρώσουμε τα δάνεια, λένε τα Πρωτόκολλα πρέπει να έχουμε την συγκατάθεση των δανειστών. Αυτό δεν μας λένε?… ότι απαιτείται συγκατάθεση από τους δανειστές για το PSI?)
Αγγέλλοντες πληρωμήν τινά προσφέρονται να αποδώσωσι το χρήμα εις όσους δεν συγκατατίθενται να μετατρέψουσι τας αξίας των. (τι είπες τώρα?)
Εάν πάντες εξέφραζον την επιθυμίαν ν’αναλάβωσι το χρήμα των, αι κυβερνήσεις θα συνελαμβάνοντο εις τα ίδια δίκτυά των, και θα ευρίσκοντο εν αδυναμία να πληρώσωσι το χρήμα το οποίον προσφέρουσιν. (όλα τα έχουν σκεφτεί).
Ευτυχώς οι υπήκοοι των Χριστιανικών Κρατών ελάχιστα γνώσται των οικονομικών υποθέσεων,επροτίμησαν πάντοτε απώλειαν της τιμής αξιών και των τόκων (μιλάει ή δεν μιλάει για PSI?) αντί του κινδύνου νέας τοποθετήσεως των χρημάτων των, και δια του τρόπου αυτού παρέχουν εις τας Κυβερνήσεις την δυνατότητα του ν’απαλλάσωνται παθητικού πολλών εκατομμυρίων. 
Με τα εξωτερικά ήδη δάνεια οι Χριστιανοί δεν σκέπτονται να πράξωσι τοιούτον τι, γνωρίζοντες ότι θα απαιτήσωμεν όλον το χρήμα των. (είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα δηλαδή!)
…και τελειώνουμε την περιήγηση στο κείμενο με το εξής:
Ούτω ανεγνωρισμένη πτώχευσις θα καταδείξη οριστικώς εις τα χώρας την έλλειψην συνδέσμου μεταξύ των συμφερόντων του Λαού και των Κυβερνήσεών των. 
Αυτή η τελευταία πρόταση θέλει πολύ ανάλυση αλλά θα σταθώ στα αναγκαία. Πάμε λοιπόν:
Ούτω: Θα μπορούσε να σημαίνει ‘με το που θα γίνουν τα πιο πάνω’ – δηλαδή οι μειώσεις των αξιών, τα περί συγκαταθέσεων των δανειστών κλπ. Να το πούμε ‘εν ευθέτω χρόνω’? Να το πούμε σε μερικές εβδομάδες από τώρα? Ο καθ’ εις ως λογίζεται.
ανεγνωρισμένη πτώχευσις: Δηλαδή κατά τον λογισμό μας, μια πτώχευση η οποία όλοι γνωρίζουν και έχουν αναγνωρίσει ότι θα συμβεί, όπως αυτή της χώρας μας – μην εκθέτω παραδείγματα, γνωρίζετε.
θα καταδείξει: Θα αποτελέσει δηλαδή σημείο αναφοράς. Θα είναι τόσο σημαντική και με μεγάλο αντίκτυπο, ώστε να αποτελέσει παράδειγμα για όλους τους υπόλοιπους ‘ενδιαφερόμενους’.
οριστικώς: Ωχ αμάν! Δηλαδή θα γίνει αυτή η αναγνωρισμένη πτώχευση και μετά θα αλλάξουμε εποχή, διότι όλοι θα γνωρίζουν ότι τέρμα τα παιχνίδια. Το ‘οριστικώς’ για εμάς είναι πολύ σημαδιακό όσον αφορά την σημαντικότητα αυτής της κίνησης και κατά συνέπεια των προετοιμασιών που πρέπει να την περιβάλλουν. Όλα θα πρέπει να είναι στην εντέλεια. Όλα ρυθμισμένα!
Τι θα καταδείξει όμως αυτή η πτώχευση? Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα και ο τελικός σκοπός? 
την έλλειψην συνδέσμου μεταξύ των συμφερόντων του Λαού και των Κυβερνήσεών των
Το καταλάβατε? Ένα οικονομικό γεγονός – η πτώχευση εν προκειμένω – θα καταδείξει ότι ο Λαός και οι Κυβερνήσεις δεν έχουν κανένα σημείο επαφής. Άλλα θέλει ο ένας, άλλα ο άλλος! Και αυτό θα το καταδείξει ‘οριστικώς’, δηλαδή δεν θα υπάρχει καμία αμφιβολία για τις αποστάσεις μεταξύ Κυβερνήσεων και Λαού! Θα πει κάποιος αυτό το γνωρίζουμε – αυτό έχει γίνει! Κι όμως, αδελφοί μου, δεν έχει γίνει! Δεν έχει γίνει οριστικώς!
Όλο αυτό το θέατρο παραλόγου που ζούμε εδώ και χρόνια δεν έχει σκοπό ούτε τα πετρέλαια, ούτε την Εθνική μας κυριαρχία, ούτε οτιδήποτε άλλο μας σερβίρουν. Σκοπός είναι να εμπεδώσει ο κόσμος με την βοήθεια φυσικά των κατάλληλων μέσων (για τα οποία έχω ήδη κάνει αναφορές και θα επανέλθω) ότι οι Κυβερνήσεις δεν εξυπηρετούν πλέον τα συμφέροντά του Λαού. Και κατά συνέπεια πρέπει να φύγουν. Και επειδή ο Λαός πάντα θα χρειάζεται έναν οδηγό, έναν αρχηγό, κάπου, κάποτε θα εμφανιστεί κάποιος, ένας, που θα φροντίσει οι φόροι να μην είναι αναλογικοί αλλά προοδευτικοί (βλ. κεφάλαιο 20) , να μας φέρεται όπως δεν έχουμε συνηθίσει,  και τελικά να αναγνωριστεί από την πλειοψηφία ως ο νέος αρχηγός.
Βεβαίως υπάρχουν κάποιοι (βάλτε μέσα και τον Κωτσαρίκο) που ελπίζουν ότι πριν από αυτόν θα έρθει κάποιος άλλος, πιο ‘φτωχός’.
Παραθέτω και τα Πρωτόκολλα για μια δεύτερη ανάγνωση:
Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών - Roger Lambelin

Δεν υπάρχουν σχόλια: